ma-gne-ty-ze-rom

magnetyzerom (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: magnetyzer

słowoliczbaprzypadekrodzaj
magnetyzerpojedyncza mianownikmęski osobowy
magnetyzerapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
magnetyzerapojedyncza biernikmęski osobowy
magnetyzerachmnoga miejscownikmęski osobowy
magnetyzeramimnoga narzędnikmęski osobowy
magnetyzerempojedyncza narzędnikmęski osobowy
magnetyzerommnoga celownikmęski osobowy
magnetyzerowipojedyncza celownikmęski osobowy
magnetyzerówmnoga dopełniaczmęski osobowy
magnetyzerówmnoga biernikmęski osobowy
magnetyzerymnoga mianownikmęski zwierzęcy
magnetyzerymnoga biernikmęski zwierzęcy
magnetyzerymnoga wołaczmęski zwierzęcy
magnetyzerzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
magnetyzerzepojedyncza wołaczmęski osobowy
magnetyzerzymnoga mianownikmęski osobowy
magnetyzerzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz