man-de-rze

Manderze (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Mandera

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Manderapojedyncza mianownikmęski osobowy
Manderachmnoga miejscownikmęski osobowy
Manderamimnoga narzędnikmęski osobowy
Manderąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Manderępojedyncza biernikmęski osobowy
Manderopojedyncza wołaczmęski osobowy
Manderommnoga celownikmęski osobowy
Manderowiemnoga mianownikmęski osobowy
Manderowiemnoga wołaczmęski osobowy
Manderówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Manderówmnoga biernikmęski osobowy
Manderymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Manderymnoga biernikmęski zwierzęcy
Manderymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Manderypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Manderzepojedyncza celownikmęski osobowy
Manderzepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Manderze (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Mandera

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mandermnoga dopełniaczżeński
Manderapojedyncza mianownikżeński
Manderachmnoga miejscownikżeński
Manderamimnoga narzędnikżeński
Manderąpojedyncza narzędnikżeński
Manderępojedyncza biernikżeński
Manderopojedyncza wołaczżeński
Manderommnoga celownikżeński
Manderymnoga mianownikżeński
Manderymnoga biernikżeński
Manderymnoga wołaczżeński
Manderypojedyncza dopełniaczżeński
Manderzepojedyncza celownikżeński
Manderzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz