man-dziu-ki

Mandziuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Mandziuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mandziukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Mandziukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Mandziukapojedyncza biernikmęski osobowy
Mandziukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Mandziukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Mandziukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Mandziukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Mandziukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Mandziukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Mandziukommnoga celownikmęski osobowy
Mandziukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Mandziukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Mandziukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Mandziukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Mandziukówmnoga biernikmęski osobowy
Mandziukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Mandziukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz