ma-nie-ra-mi

manierami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: manier

słowoliczbaprzypadekrodzaj
manierpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
manierpojedyncza biernikmęski rzeczowy
manierachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
manieramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
manierempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
manierommnoga celownikmęski rzeczowy
manierowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
manierówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
manierupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
manierymnoga mianownikmęski rzeczowy
manierymnoga biernikmęski rzeczowy
manierymnoga wołaczmęski rzeczowy
manierzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
manierzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

manierami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: maniera

słowoliczbaprzypadekrodzaj
maniermnoga dopełniaczżeński
manierapojedyncza mianownikżeński
manierachmnoga miejscownikżeński
manieramimnoga narzędnikżeński
manierąpojedyncza narzędnikżeński
manierępojedyncza biernikżeński
manieropojedyncza wołaczżeński
manierommnoga celownikżeński
manierymnoga mianownikżeński
manierymnoga biernikżeński
manierymnoga wołaczżeński
manierypojedyncza dopełniaczżeński
manierzepojedyncza celownikżeński
manierzepojedyncza miejscownikżeński

Manierami (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Maniera

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Manierapojedyncza mianownikmęski osobowy
Manierachmnoga miejscownikmęski osobowy
Manieramimnoga narzędnikmęski osobowy
Manierąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Manierępojedyncza biernikmęski osobowy
Manieropojedyncza wołaczmęski osobowy
Manierommnoga celownikmęski osobowy
Manierowiemnoga mianownikmęski osobowy
Manierowiemnoga wołaczmęski osobowy
Manierówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Manierówmnoga biernikmęski osobowy
Manierymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Manierymnoga biernikmęski zwierzęcy
Manierymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Manierypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Manierzepojedyncza celownikmęski osobowy
Manierzepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Manierami (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Maniera

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Maniermnoga dopełniaczżeński
Manierapojedyncza mianownikżeński
Manierachmnoga miejscownikżeński
Manieramimnoga narzędnikżeński
Manierąpojedyncza narzędnikżeński
Manierępojedyncza biernikżeński
Manieropojedyncza wołaczżeński
Manierommnoga celownikżeński
Manierymnoga mianownikżeński
Manierymnoga biernikżeński
Manierymnoga wołaczżeński
Manierypojedyncza dopełniaczżeński
Manierzepojedyncza celownikżeński
Manierzepojedyncza miejscownikżeński

manierami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: maniery

słowoliczbaprzypadekrodzaj
maniermnoga dopełniacznijaki
manierachmnoga miejscowniknijaki
manieramimnoga narzędniknijaki
manierommnoga celowniknijaki
manierymnoga mianowniknijaki
manierymnoga bierniknijaki
manierymnoga wołacznijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz