man-ko-wi-czem

mankowiczem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: mankowicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
mankowiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
mankowiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
mankowiczapojedyncza biernikmęski osobowy
mankowiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
mankowiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
mankowiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
mankowiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
mankowiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
mankowiczemnoga mianownikmęski osobowy
mankowiczemnoga wołaczmęski osobowy
mankowiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
mankowiczommnoga celownikmęski osobowy
mankowiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
mankowiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
mankowiczówmnoga biernikmęski osobowy
mankowiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
mankowiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz