man-tlu

mantlu (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: mantel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
mantelpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
mantelpojedyncza biernikmęski rzeczowy
mantlapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
mantlachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
mantlamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
mantlemnoga mianownikmęski rzeczowy
mantlemnoga biernikmęski rzeczowy
mantlemnoga wołaczmęski rzeczowy
mantlempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
mantlimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
mantlommnoga celownikmęski rzeczowy
mantlowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
mantlupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
mantlupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz