man-to-le-ci-ka-mi

mantolecikami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: mantolecik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
mantolecikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
mantolecikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
mantolecikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
mantolecikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
mantolecikimnoga mianownikmęski rzeczowy
mantolecikimnoga biernikmęski rzeczowy
mantolecikimnoga wołaczmęski rzeczowy
mantolecikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
mantolecikommnoga celownikmęski rzeczowy
mantolecikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
mantolecikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
mantolecikupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
mantolecikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
mantolecikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz