man-tą

mantą (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: manta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
manciepojedyncza celownikżeński
manciepojedyncza miejscownikżeński
mantmnoga dopełniaczżeński
mantapojedyncza mianownikżeński
mantachmnoga miejscownikżeński
mantamimnoga narzędnikżeński
mantąpojedyncza narzędnikżeński
mantępojedyncza biernikżeński
mantopojedyncza wołaczżeński
mantommnoga celownikżeński
mantymnoga mianownikżeński
mantymnoga biernikżeński
mantymnoga wołaczżeński
mantypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz