ma-ra-bu-ci

marabuci (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: marabut

słowoliczbaprzypadekrodzaj
marabucimnoga mianownikmęski osobowy
marabucimnoga wołaczmęski osobowy
marabuciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
marabuciepojedyncza wołaczmęski osobowy
marabutpojedyncza mianownikmęski osobowy
marabutapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
marabutapojedyncza biernikmęski osobowy
marabutachmnoga miejscownikmęski osobowy
marabutamimnoga narzędnikmęski osobowy
marabutempojedyncza narzędnikmęski osobowy
marabutommnoga celownikmęski osobowy
marabutowipojedyncza celownikmęski osobowy
marabutówmnoga dopełniaczmęski osobowy
marabutówmnoga biernikmęski osobowy
marabutymnoga mianownikmęski zwierzęcy
marabutymnoga biernikmęski zwierzęcy
marabutymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz