ma-ra-ni

marani (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: maran

słowoliczbaprzypadekrodzaj
maranpojedyncza mianownikmęski osobowy
maranapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
maranapojedyncza biernikmęski osobowy
maranachmnoga miejscownikmęski osobowy
maranamimnoga narzędnikmęski osobowy
maranempojedyncza narzędnikmęski osobowy
maranimnoga mianownikmęski osobowy
maranimnoga wołaczmęski osobowy
maraniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
maraniepojedyncza wołaczmęski osobowy
maranommnoga celownikmęski osobowy
maranowipojedyncza celownikmęski osobowy
maranowiemnoga mianownikmęski osobowy
maranowiemnoga wołaczmęski osobowy
maranówmnoga dopełniaczmęski osobowy
maranówmnoga biernikmęski osobowy
maranymnoga mianownikmęski zwierzęcy
maranymnoga biernikmęski zwierzęcy
maranymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz