mar-ce-li-ni

Marcelini (imię) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Marcelin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Marcelinpojedyncza mianownikmęski osobowy
Marcelinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Marcelinapojedyncza biernikmęski osobowy
Marcelinachmnoga miejscownikmęski osobowy
Marcelinamimnoga narzędnikmęski osobowy
Marcelinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Marcelinimnoga mianownikmęski osobowy
Marcelinimnoga wołaczmęski osobowy
Marceliniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Marceliniepojedyncza wołaczmęski osobowy
Marcelinommnoga celownikmęski osobowy
Marcelinowipojedyncza celownikmęski osobowy
Marcelinowiemnoga mianownikmęski osobowy
Marcelinowiemnoga wołaczmęski osobowy
Marcelinówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Marcelinówmnoga biernikmęski osobowy
Marcelinymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Marcelinymnoga biernikmęski zwierzęcy
Marcelinymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz