mar-chio-nem

marchionem (nazwa pospolita) rzeczownik hist.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: marchion

słowoliczbaprzypadekrodzaj
marchionpojedyncza mianownikmęski osobowy
marchionapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
marchionapojedyncza biernikmęski osobowy
marchionachmnoga miejscownikmęski osobowy
marchionamimnoga narzędnikmęski osobowy
marchionempojedyncza narzędnikmęski osobowy
marchionimnoga mianownikmęski osobowy
marchionimnoga wołaczmęski osobowy
marchioniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
marchioniepojedyncza wołaczmęski osobowy
marchionommnoga celownikmęski osobowy
marchionowipojedyncza celownikmęski osobowy
marchionówmnoga dopełniaczmęski osobowy
marchionówmnoga biernikmęski osobowy
marchionymnoga mianownikmęski zwierzęcy
marchionymnoga biernikmęski zwierzęcy
marchionymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz