mar-chut

Marchut (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Marchut

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Marchutpojedyncza mnoga mianownikżeński
Marchutpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Marchutpojedyncza mnoga celownikżeński
Marchutpojedyncza mnoga biernikżeński
Marchutpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Marchutpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Marchutpojedyncza mnoga wołaczżeński

Marchut (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Marchut

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Marchuciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Marchuciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Marchutpojedyncza mianownikmęski osobowy
Marchutapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Marchutapojedyncza biernikmęski osobowy
Marchutachmnoga miejscownikmęski osobowy
Marchutamimnoga narzędnikmęski osobowy
Marchutempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Marchutommnoga celownikmęski osobowy
Marchutowipojedyncza celownikmęski osobowy
Marchutowiemnoga mianownikmęski osobowy
Marchutowiemnoga wołaczmęski osobowy
Marchutówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Marchutówmnoga biernikmęski osobowy
Marchutymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Marchutymnoga biernikmęski zwierzęcy
Marchutymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz