mar-ci-niec

Marciniec (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Marciniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Marciniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
Marcińcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Marcińcapojedyncza biernikmęski osobowy
Marcińcachmnoga miejscownikmęski osobowy
Marcińcamimnoga narzędnikmęski osobowy
Marcińcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Marcińcemnoga biernikmęski zwierzęcy
Marcińcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Marcińcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Marcińcommnoga celownikmęski osobowy
Marcińcowipojedyncza celownikmęski osobowy
Marcińcowiemnoga mianownikmęski osobowy
Marcińcowiemnoga wołaczmęski osobowy
Marcińcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Marcińcówmnoga biernikmęski osobowy
Marcińcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Marcińcupojedyncza wołaczmęski osobowy

Marciniec (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Marciniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Marciniecpojedyncza mnoga mianownikżeński
Marciniecpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Marciniecpojedyncza mnoga celownikżeński
Marciniecpojedyncza mnoga biernikżeński
Marciniecpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Marciniecpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Marciniecpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz