mar-ci-ni-kiem

Marcinikiem (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Marcinik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Marcinikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Marcinikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Marcinikapojedyncza biernikmęski osobowy
Marcinikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Marcinikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Marcinikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Marcinikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Marcinikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Marcinikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Marcinikommnoga celownikmęski osobowy
Marcinikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Marcinikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Marcinikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Marcinikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Marcinikówmnoga biernikmęski osobowy
Marcinikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Marcinikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz