mar-cin-kie-wi-cza-mi

Marcinkiewiczami (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Marcinkiewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Marcinkiewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Marcinkiewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Marcinkiewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Marcinkiewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Marcinkiewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Marcinkiewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Marcinkiewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Marcinkiewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Marcinkiewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Marcinkiewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Marcinkiewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Marcinkiewiczommnoga celownikmęski osobowy
Marcinkiewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Marcinkiewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Marcinkiewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Marcinkiewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Marcinkiewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Marcinkiewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Marcinkiewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz