mar-cow-ni-ka

marcownika (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: marcownik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
marcownicymnoga mianownikmęski osobowy
marcownicymnoga wołaczmęski osobowy
marcownikpojedyncza mianownikmęski osobowy
marcownikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
marcownikapojedyncza biernikmęski osobowy
marcownikachmnoga miejscownikmęski osobowy
marcownikamimnoga narzędnikmęski osobowy
marcownikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
marcownikimnoga biernikmęski zwierzęcy
marcownikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
marcownikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
marcownikommnoga celownikmęski osobowy
marcownikowipojedyncza celownikmęski osobowy
marcownikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
marcownikówmnoga biernikmęski osobowy
marcownikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
marcownikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz