mar-coń

Marcoń (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Marcoń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Marconiapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Marconiapojedyncza biernikmęski osobowy
Marconiachmnoga miejscownikmęski osobowy
Marconiamimnoga narzędnikmęski osobowy
Marconiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Marconiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Marconiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Marconiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Marconiommnoga celownikmęski osobowy
Marconiowipojedyncza celownikmęski osobowy
Marconiowiemnoga mianownikmęski osobowy
Marconiowiemnoga wołaczmęski osobowy
Marconiówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Marconiówmnoga biernikmęski osobowy
Marconiupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Marconiupojedyncza wołaczmęski osobowy
Marcońpojedyncza mianownikmęski osobowy

Marcoń (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Marcoń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Marcońpojedyncza mnoga mianownikżeński
Marcońpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Marcońpojedyncza mnoga celownikżeński
Marcońpojedyncza mnoga biernikżeński
Marcońpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Marcońpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Marcońpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz