mar-cu-le-wi-czu

Marculewiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Marculewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Marculewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Marculewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Marculewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Marculewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Marculewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Marculewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Marculewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Marculewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Marculewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Marculewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Marculewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Marculewiczommnoga celownikmęski osobowy
Marculewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Marculewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Marculewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Marculewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Marculewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Marculewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Marculewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz