ma-ri-ko

Mariko (imię) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Marika

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Maricepojedyncza celownikżeński
Maricepojedyncza miejscownikżeński
Marikmnoga dopełniaczżeński
Marikapojedyncza mianownikżeński
Marikachmnoga miejscownikżeński
Marikamimnoga narzędnikżeński
Marikąpojedyncza narzędnikżeński
Marikępojedyncza biernikżeński
Marikimnoga mianownikżeński
Marikimnoga biernikżeński
Marikimnoga wołaczżeński
Marikipojedyncza dopełniaczżeński
Marikopojedyncza wołaczżeński
Marikommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz