mar-kie-wi-czu

Markiewiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Markiewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Markiewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Markiewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Markiewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Markiewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Markiewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Markiewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Markiewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Markiewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Markiewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Markiewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Markiewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Markiewiczommnoga celownikmęski osobowy
Markiewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Markiewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Markiewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Markiewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Markiewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Markiewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Markiewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz