mar-ko-wia-ny

markowiany (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: markowianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
markowianmnoga dopełniaczmęski osobowy
markowianmnoga biernikmęski osobowy
markowianachmnoga miejscownikmęski osobowy
markowianamimnoga narzędnikmęski osobowy
markowianiemnoga mianownikmęski osobowy
markowianiemnoga wołaczmęski osobowy
markowianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
markowianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
markowianinapojedyncza biernikmęski osobowy
markowianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
markowianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
markowianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
markowianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
markowianommnoga celownikmęski osobowy
markowianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
markowianymnoga biernikmęski zwierzęcy
markowianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz