mar-ku-co-wie

Markucowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Markuc

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Markucpojedyncza mianownikmęski osobowy
Markucapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Markucapojedyncza biernikmęski osobowy
Markucachmnoga miejscownikmęski osobowy
Markucamimnoga narzędnikmęski osobowy
Markucemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Markucemnoga biernikmęski zwierzęcy
Markucemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Markucempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Markucommnoga celownikmęski osobowy
Markucowipojedyncza celownikmęski osobowy
Markucowiemnoga mianownikmęski osobowy
Markucowiemnoga wołaczmęski osobowy
Markucówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Markucówmnoga biernikmęski osobowy
Markucupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Markucupojedyncza wołaczmęski osobowy
Markukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Markukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Markukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Markukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz