mar-ku-la-ki

Markulaki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Markulak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Markulakpojedyncza mianownikmęski osobowy
Markulakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Markulakapojedyncza biernikmęski osobowy
Markulakachmnoga miejscownikmęski osobowy
Markulakamimnoga narzędnikmęski osobowy
Markulakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Markulakimnoga biernikmęski zwierzęcy
Markulakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Markulakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Markulakommnoga celownikmęski osobowy
Markulakowipojedyncza celownikmęski osobowy
Markulakowiemnoga mianownikmęski osobowy
Markulakowiemnoga wołaczmęski osobowy
Markulakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Markulakówmnoga biernikmęski osobowy
Markulakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Markulakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz