mar-ku-sia-ny

markusiany (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: markusianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
markusianmnoga dopełniaczmęski osobowy
markusianmnoga biernikmęski osobowy
markusianachmnoga miejscownikmęski osobowy
markusianamimnoga narzędnikmęski osobowy
markusianiemnoga mianownikmęski osobowy
markusianiemnoga wołaczmęski osobowy
markusianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
markusianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
markusianinapojedyncza biernikmęski osobowy
markusianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
markusianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
markusianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
markusianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
markusianommnoga celownikmęski osobowy
markusianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
markusianymnoga biernikmęski zwierzęcy
markusianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz