mar-mo-ry-za-to-ry

marmoryzatory (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: marmoryzator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
marmoryzatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
marmoryzatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
marmoryzatorapojedyncza biernikmęski osobowy
marmoryzatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
marmoryzatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
marmoryzatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
marmoryzatorommnoga celownikmęski osobowy
marmoryzatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
marmoryzatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
marmoryzatorówmnoga biernikmęski osobowy
marmoryzatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
marmoryzatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
marmoryzatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
marmoryzatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
marmoryzatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
marmoryzatorzymnoga mianownikmęski osobowy
marmoryzatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz