mar-ni-ka-mi

Marnikami (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Marnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Marnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Marnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Marnikapojedyncza biernikmęski osobowy
Marnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Marnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Marnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Marnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Marnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Marnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Marnikommnoga celownikmęski osobowy
Marnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Marnikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Marnikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Marnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Marnikówmnoga biernikmęski osobowy
Marnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Marnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz