mar-no-to

marnoto (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: marnota

słowoliczbaprzypadekrodzaj
marnociepojedyncza celownikżeński
marnociepojedyncza miejscownikżeński
marnotmnoga dopełniaczżeński
marnotapojedyncza mianownikżeński
marnotachmnoga miejscownikżeński
marnotamimnoga narzędnikżeński
marnotąpojedyncza narzędnikżeński
marnotępojedyncza biernikżeński
marnotopojedyncza wołaczżeński
marnotommnoga celownikżeński
marnotymnoga mianownikżeński
marnotymnoga biernikżeński
marnotymnoga wołaczżeński
marnotypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz