marsz-ku

Marszku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Marszk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Marszkpojedyncza mianownikmęski osobowy
Marszkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Marszkapojedyncza biernikmęski osobowy
Marszkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Marszkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Marszkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Marszkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Marszkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Marszkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Marszkommnoga celownikmęski osobowy
Marszkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Marszkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Marszkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Marszkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Marszkówmnoga biernikmęski osobowy
Marszkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Marszkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz