mar-ti-nim

Martinim (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Martini

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Martinimnoga mianownikmęski osobowy
Martinimnoga wołaczmęski osobowy
Martinipojedyncza mianownikmęski osobowy
Martinipojedyncza wołaczmęski osobowy
Martinichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Martinichmnoga biernikmęski osobowy
Martinichmnoga miejscownikmęski osobowy
Martiniemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Martiniemnoga biernikmęski zwierzęcy
Martiniemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Martiniegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Martiniegopojedyncza biernikmęski osobowy
Martiniemupojedyncza celownikmęski osobowy
Martinimmnoga celownikmęski osobowy
Martinimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Martinimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Martinimimnoga narzędnikmęski osobowy
Martiniowiemnoga mianownikmęski osobowy
Martiniowiemnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz