mar-tin-ka

Martinka (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Martinek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Martinekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Martinkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Martinkapojedyncza biernikmęski osobowy
Martinkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Martinkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Martinkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Martinkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Martinkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Martinkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Martinkommnoga celownikmęski osobowy
Martinkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Martinkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Martinkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Martinkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Martinkówmnoga biernikmęski osobowy
Martinkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Martinkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz