mar-to-na

Martona (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Marton

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Martonpojedyncza mianownikmęski osobowy
Martonapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Martonapojedyncza biernikmęski osobowy
Martonachmnoga miejscownikmęski osobowy
Martonamimnoga narzędnikmęski osobowy
Martonempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Martoniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Martoniepojedyncza wołaczmęski osobowy
Martonommnoga celownikmęski osobowy
Martonowipojedyncza celownikmęski osobowy
Martonowiemnoga mianownikmęski osobowy
Martonowiemnoga wołaczmęski osobowy
Martonówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Martonówmnoga biernikmęski osobowy
Martonymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Martonymnoga biernikmęski zwierzęcy
Martonymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz