mar-tw-cze

martwcze (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: martwiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
martwcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
martwcapojedyncza biernikmęski osobowy
martwcachmnoga miejscownikmęski osobowy
martwcamimnoga narzędnikmęski osobowy
martwcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
martwcemnoga biernikmęski zwierzęcy
martwcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
martwcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
martwcommnoga celownikmęski osobowy
martwcowipojedyncza celownikmęski osobowy
martwcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
martwcówmnoga biernikmęski osobowy
martwcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
martwcupojedyncza wołaczmęski osobowy
martwcymnoga mianownikmęski osobowy
martwcymnoga wołaczmęski osobowy
martwczepojedyncza wołaczmęski osobowy
martwiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz