mar-twi-cu

martwicu (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: martwic

słowoliczbaprzypadekrodzaj
martwicpojedyncza mianownikmęski osobowy
martwicapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
martwicapojedyncza biernikmęski osobowy
martwicachmnoga miejscownikmęski osobowy
martwicamimnoga narzędnikmęski osobowy
martwicemnoga mianownikmęski zwierzęcy
martwicemnoga biernikmęski zwierzęcy
martwicemnoga wołaczmęski zwierzęcy
martwicemnoga mianownikmęski osobowy
martwicemnoga wołaczmęski osobowy
martwicempojedyncza narzędnikmęski osobowy
martwicommnoga celownikmęski osobowy
martwicowipojedyncza celownikmęski osobowy
martwicówmnoga dopełniaczmęski osobowy
martwicówmnoga biernikmęski osobowy
martwicupojedyncza miejscownikmęski osobowy
martwicupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz