mar-ty-nu-sów

Martynusów (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Martynus

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Martynuspojedyncza mianownikmęski osobowy
Martynusapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Martynusapojedyncza biernikmęski osobowy
Martynusachmnoga miejscownikmęski osobowy
Martynusamimnoga narzędnikmęski osobowy
Martynusempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Martynusiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Martynusiepojedyncza wołaczmęski osobowy
Martynusommnoga celownikmęski osobowy
Martynusowipojedyncza celownikmęski osobowy
Martynusowiemnoga mianownikmęski osobowy
Martynusowiemnoga wołaczmęski osobowy
Martynusówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Martynusówmnoga biernikmęski osobowy
Martynusymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Martynusymnoga biernikmęski zwierzęcy
Martynusymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz