mar-ty-nów

Martynów (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Martyn

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Martynpojedyncza mianownikmęski osobowy
Martynapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Martynapojedyncza biernikmęski osobowy
Martynachmnoga miejscownikmęski osobowy
Martynamimnoga narzędnikmęski osobowy
Martynempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Martyniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Martyniepojedyncza wołaczmęski osobowy
Martynommnoga celownikmęski osobowy
Martynowipojedyncza celownikmęski osobowy
Martynowiemnoga mianownikmęski osobowy
Martynowiemnoga wołaczmęski osobowy
Martynówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Martynówmnoga biernikmęski osobowy
Martynymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Martynymnoga biernikmęski zwierzęcy
Martynymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Martynów (imię) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Martyn

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Martynpojedyncza mianownikmęski osobowy
Martynapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Martynapojedyncza biernikmęski osobowy
Martynachmnoga miejscownikmęski osobowy
Martynamimnoga narzędnikmęski osobowy
Martynempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Martynimnoga mianownikmęski osobowy
Martynimnoga wołaczmęski osobowy
Martyniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Martyniepojedyncza wołaczmęski osobowy
Martynommnoga celownikmęski osobowy
Martynowipojedyncza celownikmęski osobowy
Martynowiemnoga mianownikmęski osobowy
Martynowiemnoga wołaczmęski osobowy
Martynówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Martynówmnoga biernikmęski osobowy
Martynymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Martynymnoga biernikmęski zwierzęcy
Martynymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Martynów (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Martyna

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Martynapojedyncza mianownikmęski osobowy
Martynachmnoga miejscownikmęski osobowy
Martynamimnoga narzędnikmęski osobowy
Martynąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Martynępojedyncza biernikmęski osobowy
Martyniepojedyncza celownikmęski osobowy
Martyniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Martynopojedyncza wołaczmęski osobowy
Martynommnoga celownikmęski osobowy
Martynowiemnoga mianownikmęski osobowy
Martynowiemnoga wołaczmęski osobowy
Martynówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Martynówmnoga biernikmęski osobowy
Martynymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Martynymnoga biernikmęski zwierzęcy
Martynymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Martynypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Martynów (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Martynów

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Martynowapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Martynowapojedyncza biernikmęski osobowy
Martynowachmnoga miejscownikmęski osobowy
Martynowamimnoga narzędnikmęski osobowy
Martynowempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Martynowiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Martynowiepojedyncza wołaczmęski osobowy
Martynowommnoga celownikmęski osobowy
Martynowowipojedyncza celownikmęski osobowy
Martynowowiemnoga mianownikmęski osobowy
Martynowowiemnoga wołaczmęski osobowy
Martynowówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Martynowówmnoga biernikmęski osobowy
Martynowymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Martynowymnoga biernikmęski zwierzęcy
Martynowymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Martynówpojedyncza mianownikmęski osobowy

Martynów (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Martynów

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Martynówpojedyncza mnoga mianownikżeński
Martynówpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Martynówpojedyncza mnoga celownikżeński
Martynówpojedyncza mnoga biernikżeński
Martynówpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Martynówpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Martynówpojedyncza mnoga wołaczżeński

Martynów (nazwa geograficzna) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: Martynów

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Martynowapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
Martynowachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
Martynowamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
Martynowempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
Martynowiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
Martynowiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
Martynowommnoga celownikmęski rzeczowy
Martynowowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
Martynowówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
Martynowymnoga mianownikmęski rzeczowy
Martynowymnoga biernikmęski rzeczowy
Martynowymnoga wołaczmęski rzeczowy
Martynówpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
Martynówpojedyncza biernikmęski rzeczowy
Martynowupojedyncza celownikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz