ma-te-ma-ty-ku

matematyku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: matematyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
matematycymnoga mianownikmęski osobowy
matematycymnoga wołaczmęski osobowy
matematykpojedyncza mianownikmęski osobowy
matematykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
matematykapojedyncza biernikmęski osobowy
matematykachmnoga miejscownikmęski osobowy
matematykamimnoga narzędnikmęski osobowy
matematykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
matematykimnoga biernikmęski zwierzęcy
matematykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
matematykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
matematykommnoga celownikmęski osobowy
matematykowipojedyncza celownikmęski osobowy
matematykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
matematykówmnoga biernikmęski osobowy
matematykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
matematykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz