mat-mą

matmą (nazwa pospolita) rzeczownik pot.;środ.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: matma

słowoliczbaprzypadekrodzaj
matmmnoga dopełniaczżeński
matmapojedyncza mianownikżeński
matmachmnoga miejscownikżeński
matmamimnoga narzędnikżeński
matmąpojedyncza narzędnikżeński
matmępojedyncza biernikżeński
matmiepojedyncza celownikżeński
matmiepojedyncza miejscownikżeński
matmopojedyncza wołaczżeński
matmommnoga celownikżeński
matmymnoga mianownikżeński
matmymnoga biernikżeński
matmymnoga wołaczżeński
matmypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz