ma-tro-ni-mi-kiem

matronimikiem (nazwa pospolita) rzeczownik jęz.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: matronimik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
matronimikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
matronimikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
matronimikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
matronimikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
matronimikimnoga mianownikmęski rzeczowy
matronimikimnoga biernikmęski rzeczowy
matronimikimnoga wołaczmęski rzeczowy
matronimikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
matronimikommnoga celownikmęski rzeczowy
matronimikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
matronimikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
matronimikupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
matronimikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
matronimikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz