me-bli-ku

mebliku (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: meblik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
meblikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
meblikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
meblikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
meblikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
meblikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
meblikimnoga mianownikmęski rzeczowy
meblikimnoga biernikmęski rzeczowy
meblikimnoga wołaczmęski rzeczowy
meblikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
meblikommnoga celownikmęski rzeczowy
meblikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
meblikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
meblikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
meblikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz