me-cha-ni-cy

mechanicy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: mechanik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
mechanicymnoga mianownikmęski osobowy
mechanicymnoga wołaczmęski osobowy
mechanikpojedyncza mianownikmęski osobowy
mechanikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
mechanikapojedyncza biernikmęski osobowy
mechanikachmnoga miejscownikmęski osobowy
mechanikamimnoga narzędnikmęski osobowy
mechanikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
mechanikimnoga biernikmęski zwierzęcy
mechanikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
mechanikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
mechanikommnoga celownikmęski osobowy
mechanikowipojedyncza celownikmęski osobowy
mechanikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
mechanikówmnoga biernikmęski osobowy
mechanikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
mechanikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz