me-kle-ra-mi

meklerami (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: mekler

słowoliczbaprzypadekrodzaj
meklerpojedyncza mianownikmęski osobowy
meklerapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
meklerapojedyncza biernikmęski osobowy
meklerachmnoga miejscownikmęski osobowy
mekleramimnoga narzędnikmęski osobowy
meklerempojedyncza narzędnikmęski osobowy
meklerommnoga celownikmęski osobowy
meklerowipojedyncza celownikmęski osobowy
meklerówmnoga dopełniaczmęski osobowy
meklerówmnoga biernikmęski osobowy
meklerymnoga mianownikmęski zwierzęcy
meklerymnoga biernikmęski zwierzęcy
meklerymnoga wołaczmęski zwierzęcy
meklerzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
meklerzepojedyncza wołaczmęski osobowy
meklerzymnoga mianownikmęski osobowy
meklerzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz