me-na-rom

menarom (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: menar

słowoliczbaprzypadekrodzaj
menarpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
menarpojedyncza biernikmęski rzeczowy
menarachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
menaramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
menarempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
menarommnoga celownikmęski rzeczowy
menarowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
menarówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
menarupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
menarymnoga mianownikmęski rzeczowy
menarymnoga biernikmęski rzeczowy
menarymnoga wołaczmęski rzeczowy
menarzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
menarzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz