men-dy-kan-tach

mendykantach (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: mendykant

słowoliczbaprzypadekrodzaj
mendykancimnoga mianownikmęski osobowy
mendykancimnoga wołaczmęski osobowy
mendykanciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
mendykanciepojedyncza wołaczmęski osobowy
mendykantpojedyncza mianownikmęski osobowy
mendykantapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
mendykantapojedyncza biernikmęski osobowy
mendykantachmnoga miejscownikmęski osobowy
mendykantamimnoga narzędnikmęski osobowy
mendykantempojedyncza narzędnikmęski osobowy
mendykantommnoga celownikmęski osobowy
mendykantowipojedyncza celownikmęski osobowy
mendykantówmnoga dopełniaczmęski osobowy
mendykantówmnoga biernikmęski osobowy
mendykantymnoga mianownikmęski zwierzęcy
mendykantymnoga biernikmęski zwierzęcy
mendykantymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz