me-ne-le

menele (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: menel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
menelpojedyncza mianownikmęski osobowy
menelapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
menelapojedyncza biernikmęski osobowy
menelachmnoga miejscownikmęski osobowy
menelamimnoga narzędnikmęski osobowy
menelemnoga mianownikmęski zwierzęcy
menelemnoga biernikmęski zwierzęcy
menelemnoga wołaczmęski zwierzęcy
menelemnoga mianownikmęski osobowy
menelemnoga wołaczmęski osobowy
menelempojedyncza narzędnikmęski osobowy
menelimnoga dopełniaczmęski osobowy
menelimnoga biernikmęski osobowy
menelommnoga celownikmęski osobowy
menelowipojedyncza celownikmęski osobowy
menelówmnoga dopełniaczmęski osobowy
menelówmnoga biernikmęski osobowy
menelupojedyncza miejscownikmęski osobowy
menelupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz