me-ne-rach

menerach (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: mener

słowoliczbaprzypadekrodzaj
menerpojedyncza mianownikmęski osobowy
menerapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
menerapojedyncza biernikmęski osobowy
menerachmnoga miejscownikmęski osobowy
meneramimnoga narzędnikmęski osobowy
menerempojedyncza narzędnikmęski osobowy
menerommnoga celownikmęski osobowy
menerowipojedyncza celownikmęski osobowy
menerowiemnoga mianownikmęski osobowy
menerowiemnoga wołaczmęski osobowy
menerówmnoga dopełniaczmęski osobowy
menerówmnoga biernikmęski osobowy
menerymnoga mianownikmęski zwierzęcy
menerymnoga biernikmęski zwierzęcy
menerymnoga wołaczmęski zwierzęcy
menerzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
menerzepojedyncza wołaczmęski osobowy
menerzymnoga mianownikmęski osobowy
menerzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz