me-no-ni-cie

menonicie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: menonita

słowoliczbaprzypadekrodzaj
menonicimnoga mianownikmęski osobowy
menonicimnoga wołaczmęski osobowy
menoniciepojedyncza celownikmęski osobowy
menoniciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
menonitapojedyncza mianownikmęski osobowy
menonitachmnoga miejscownikmęski osobowy
menonitamimnoga narzędnikmęski osobowy
menonitąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
menonitępojedyncza biernikmęski osobowy
menonitopojedyncza wołaczmęski osobowy
menonitommnoga celownikmęski osobowy
menonitówmnoga dopełniaczmęski osobowy
menonitówmnoga biernikmęski osobowy
menonitymnoga mianownikmęski zwierzęcy
menonitymnoga biernikmęski zwierzęcy
menonitymnoga wołaczmęski zwierzęcy
menonitypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz