men-to-rzy

mentorzy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: mentor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
mentorpojedyncza mianownikmęski osobowy
mentorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
mentorapojedyncza biernikmęski osobowy
mentorachmnoga miejscownikmęski osobowy
mentoramimnoga narzędnikmęski osobowy
mentorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
mentorommnoga celownikmęski osobowy
mentorowipojedyncza celownikmęski osobowy
mentorowiemnoga mianownikmęski osobowy
mentorowiemnoga wołaczmęski osobowy
mentorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
mentorówmnoga biernikmęski osobowy
mentorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
mentorymnoga biernikmęski zwierzęcy
mentorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
mentorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
mentorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
mentorzymnoga mianownikmęski osobowy
mentorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz