mer-chut

Merchut (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Merchut

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Merchuciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Merchuciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Merchutpojedyncza mianownikmęski osobowy
Merchutapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Merchutapojedyncza biernikmęski osobowy
Merchutachmnoga miejscownikmęski osobowy
Merchutamimnoga narzędnikmęski osobowy
Merchutempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Merchutommnoga celownikmęski osobowy
Merchutowipojedyncza celownikmęski osobowy
Merchutowiemnoga mianownikmęski osobowy
Merchutowiemnoga wołaczmęski osobowy
Merchutówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Merchutówmnoga biernikmęski osobowy
Merchutymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Merchutymnoga biernikmęski zwierzęcy
Merchutymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Merchut (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Merchut

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Merchutpojedyncza mnoga mianownikżeński
Merchutpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Merchutpojedyncza mnoga celownikżeński
Merchutpojedyncza mnoga biernikżeński
Merchutpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Merchutpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Merchutpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz