me-re-żkar-ce

mereżkarce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: mereżkarka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
mereżkarcepojedyncza celownikżeński
mereżkarcepojedyncza miejscownikżeński
mereżkarekmnoga dopełniaczżeński
mereżkarkapojedyncza mianownikżeński
mereżkarkachmnoga miejscownikżeński
mereżkarkamimnoga narzędnikżeński
mereżkarkąpojedyncza narzędnikżeński
mereżkarkępojedyncza biernikżeński
mereżkarkimnoga mianownikżeński
mereżkarkimnoga biernikżeński
mereżkarkimnoga wołaczżeński
mereżkarkipojedyncza dopełniaczżeński
mereżkarkopojedyncza wołaczżeński
mereżkarkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz